بلاگ بلومیک

از این پنج گل برای آپارتمان خود استفاده کنید

از این پنج گل برای آپارتمان خود استفاده کنید -2
بهار زمان لذت بردن از رنگ‌های باورنکردنی گل‌های شکوفه در برابر چمن سبز و آسمان آبی است. اما برای دوستداران گیاهان آپارتمانی، پرورش باغ رنگارنگ خود می‌تواند چالش بیشتری باشد. اکثر آپارتمان‌ها در ایران، دارای فضای بالکن هستند که به شما امکان می‌دهد گیاهان را در فضای آفتابی و بیرونی پرورش دهید. با این حال، حتی اگر پاسیو یا بالکن ندارید، باز هم می‌توانید از گیاهان آپارتمانی استفاده کنید. در وبلاگ امروز، ما به شما پنج گل آپارتمانی را ارائه می‌دهیم.

بنفشه آفریقایی

بنفشه آفریقایی​
از دیرباز اعتقاد بر این بود که بنفش رنگی سلطنتی است که خانه‌ها را بدون اضافه کردن روشنایی بیش از حد روشن می‌کند. بنفشه آفریقایی در مناطق سرپوشیده رشد می‌کند و بهترین عملکرد را با نور متوسط یا روشن خورشید دارد. از آنجایی که آنها نور غیرمستقیم خورشید را ترجیح می دهند، قرار دادن آنها روی میز انتهایی یا قفسه کتاب در یک اتاق آفتابی کافی است. برای گرفتن بهترین نتیجه در رابطه با بنفشه آفریقایی خود، قبل از آبیاری مجدد، اجازه دهید خاک تا حدودی خشک شود. بنفشه آفریقایی گیاه آپارتمانی کوچکی است که در دمای معمولی خانه به خوبی رشد می کند و تقریباً به طور مداوم در دسته هایی از شکوفه های سفید، آبی یا بنفش بر روی برگ های تیره گل می دهد. بنفشه‌های آفریقایی با وجود نام رایجشان، نوعی بنفشه نیستند، اما گل‌های زنده و بنفش رنگ تولید می‌کنند. آنها در حال حاضر در نوع Streptocarpus دسته بندی می شوند. با این حال، همانطور که از نام آنها پیداست، بنفشه آفریقایی بومی شرق آفریقا است و از جنگل های بارانی استوایی تانزانیا و کنیا سرچشمه می گیرد. در سال 1892، افسر استعمار آلمانی والتر فون سنت پل ایلیر این گیاهان را شناسایی کرد و بذرها را به آلمان فرستاد. بنفشه آفریقایی در نور روشن و غیرمستقیم با دمای معمولی خانه (نه کمتر از 55 درجه فارنهایت در شب و نه بالاتر از 75 درجه فارنهایت در طول روز) بیشترین شکوفایی را دارد. اگرچه مراقبت از آنها به طور کلی آسان است. می توانید از مخلوط گلدان واقعی بنفشه آفریقایی یا خاک گلدان همه منظوره استفاده کنید، البته تا زمانی که زهکشی خوبی داشته باشد. خاک آن‌ها باید سست و دارای زهکشی مناسب با محتوای آلی بالا باشد. هنگام کاشت مجدد گل بنفشه آفریقایی، آنها را عمیق‌تر از آنچه قبلاً کاشته‌اند نکارید و مراقب باشید تاج گیاه را دفن نکنید. ساقه بنفشه آفریقایی در صورت مرطوب نگه داشتن بیش از حد ممکن است مستعد پوسیدگی باشد. صدها گونه و هیبرید وجود دارد، از بنفشه های مینیاتوری گرفته تا گونه های دنباله دار، آن‌ها عمدتاً در رنگ‌های گل‌هایشان که از سفید تا بنفش متغیر است، متفاوت هستند، اگرچه برخی از گونه‌ها دارای تنوع در شاخ و برگ و گل‌هایشان نیز هستند. بنفشه های آفریقایی معمولاً بر اساس اندازه و بر اساس میزان رشدشان طبقه بندی می شوند: مینیاتوری: کمتر از 8 اینچ عرض استاندارد: 8 تا 16 اینچ عرض بزرگ: بیش از 16 اینچ عرض

درخت بونسای

درخت بونسای​
درختان بونسای از عجیب‌ترین گیاهانی هستند که می‌توانند در داخل خانه رشد کنند. خود این گیاه شبیه یک درخت بسیار کوچک و برگدار است. برای بهترین نتیجه، آنها را باید به ‌جای دانه به ‌عنوان گیاه خریداری کرد، زیرا رشد مستقیم گیاهان از دانه‌ها در محیط داخلی دشوار است. آنها زمانی بهترین عملکرد را دارند که مقدار کافی آب دریافت کنند و در معرض نور مکرر قرار گیرند. تعداد زیادی از انواع داخلی تنها بین 10 تا 30 سانتی متر است که آنها را برای طاقچه های پنجره در آپارتمان های کوچک ایده آل می کند. زنده نگه داشتن درخت بونسای کار سختی نیست، اما چند نکته وجود دارد که باید از آنها آگاه باشید. درختان بونسای در گلدان های کوچک با حداقل فضای ذخیره آب و مواد مغذی کاشته می شوند. این بدان معناست که شما باید به طور منظم درخت خود را آبیاری کرده و کود دهید. مطمئن شوید که بونسای شما نور، آب و در صورت نیاز به مقدار کافی کود می گیرد و درخت شما مطمئناً رشد می کند. یک تصور غلط رایج این است که گیاهان مورد استفاده برای بونسای از نظر ژنتیکی گیاهان “کوتوله” هستند. درختان بونسای گیاهان معمولی هستند که مانند هر درخت دیگری تکثیر می شوند، اما با استفاده از تکنیک های پیچیده می‌توان آن‌ها را به صورت مینیاتور نگه داشت. طراحی این درختان مینیاتوری شامل تکنیک های مهمی مانند هرس منظم و سیم کشی است. هر گونه درختی نیازمندی های خاصی برای کشت و مراقبت دارد. این بدان معنی است که انتخاب گونه درختی مناسب برای محیط خود (یا شناسایی گونه های درختی که ممکن است قبلا داشته باشید) برای سالم نگه داشتن آن بسیار مهم است. از محبوب ترین گونه های آن می توان به Ficus و Juniper اشاره کرد.

بگونیا

بگونیا که معمولاً به عنوان گیاهان آپارتمانی و در بسترهای تابستانی سایه دار استفاده می شود، منشا گرمسیری و نیمه گرمسیری دارد. برخی به دلیل شاخ و برگ های نامتقارن، طرح دار و متنوع رشد می کنند و برخی دیگر برای افزودن رنگ به مناطق سایه دار باغ با شکوفه های درخشان پرورش می یابند. رایج ترین آنها گونه های بگونیا سمپرفلورنس هستند که به آنها بگونیای مومی(wax) یا یکساله (annual) می گویند. این گیاهان سایه دوست وقتی در زیر درختان کاشته می شوند یا در گلدان ها، سبدهای آویزان یا جعبه های پنجره قرار می گیرند. بگونیاهای مومی معمولاً به صورت یکساله رشد می کنند و ارتفاع و عرض آن به 15 تا 30 سانتی متر می رسد. بگونیاهای مومی دارای ساقه های آبدار هستند. برگ‌های براق، گرد، سبز یا قهوه‌ای مایل به قرمز دارند و به‌طور معمول رشد می‌کنند. آنها با گلهای 5/2 تا 5 سانتی متر تک یا دوتایی با رگه های قرمز، صورتی یا سفید شکوفا می‌شوند. یکی دیگر از انواع محبوب، بگونیاهای غده ای دارای گل های رنگارنگ دیدنی هستند که در سبدهای آویزان خودنمایی می کنند. آن‌ها همچنین عادت رشد بیشتری نسبت به بگونیاهای مومی دارند، به عنوان گیاهان آپارتمانی 30 تا 46 سانتی متر قد و در فضای بیرونی تا 91 سانتی متر یا بیشتر رشد می کنند. بگونیاهای غده ای به دو شکل عمودی یا دنباله دار و دارای برگ های سبز یا شرابی هستند. گل های تک، دوتایی یا ژولیده آن‌ها در رنگ های صورتی، زرد، نارنجی، قرمز یا سفید شکوفا می شوند. بگونیاهای بال فرشته به خاطر برگ‌های بال شکل آن‌ها به این اسم نامگذاری شده اند. آنها به عنوان گیاهان آپارتمانی محبوب و مناسب هستند، اما می توانند در خارج از خانه نیز رشد کنند. اندازه آنها با شرایط رشد متفاوت است، از گیاهان آپارتمانی 15 تا 30 سانتی متری تا گیاهان بوته ای تا ارتفاع152 سانتی متر. بگونیاهای بال فرشته دارای شاخ و برگ‌های جذاب در تمام طول سال با لکه ها یا رگه هایی روی برگ های سبز تیره هستند. سطح زیرین برگ ها معمولا قرمز تیره است.

کاکتوس

کاکتوس
کاکتوس، (خانواده Cactaceae) خانواده گیاهان گلدار (Caryophyllales) با نزدیک به 2000 گونه و 139 جنس. کاکتوس ها در بیشتر طول آمریکای شمالی و جنوبی، از بریتیش کلمبیا و آلبرتا به سمت جنوب، بومی هستند. جنوبی ترین حد محدوده آنها تا شیلی و آرژانتین گسترش می یابد. مکزیک بیشترین تعداد و تنوع گونه ها را دارد. تنها کاکتوس‌هایی که احتمالاً بومی دنیای قدیم هستند، اعضایی از جنس Rhipsalis هستند که در شرق آفریقا، ماداگاسکار و سریلانکا یافت می‌شوند. اگرچه تعداد کمی از گونه های کاکتوس در مناطق گرمسیری یا نیمه گرمسیری زندگی می کنند، اکثر آنها در مناطق خشک زندگی می کنند و به خوبی با آنها سازگار هستند. کاکتوس ها چند ساله گیاهانی آبدار هستند. کاکتوس ها عموما دارای ساقه های علفی یا چوبی ضخیم حاوی کلروفیل هستند. کاکتوس‌ها را می‌توان با وجود آرئول‌ها، ساختارهای بالشتک مانند با تریکوم (موهای گیاهی) و تقریباً در همه گونه‌ها، خارها یا موهای خاردار (گلوکید) از سایر گیاهان آبدار متمایز کرد. آرئول ها شاخه های اصلاح شده‌ای هستند که از آن گل‌ها، شاخه ها و برگ های بیشتری (در صورت وجود) ممکن است رشد کنند. کاکتوس ها از نظر اندازه و ظاهر کلی بسیار متفاوت هستند، از پیوت دکمه مانند (Lophophora) و کاکتوس گلابی خاردار (Opuntia) و کاکتوس جوجه تیغی (Echinocereus) تا ستون های عمودی کاکتوس های بشکه ای (Ferocactus و Echinocactus) . بیشتر کاکتوس ها در زمین رشد می کنند، اما چندین گونه گرمسیری، از جمله کاکتوس برگ Rhipsalis ، Schlumbergera و Epiphyllum اپی فیت هستند که روی گیاهان دیگر رشد می کنند. برخی دیگر روی بسترهای سخت مانند سنگ زندگی می کنند، در حالی که برخی دیگر از درختان بسیار بالا می روند. گونه های اپی فیتیک تمایل به داشتن ساقه های نازک و تقریباً برگی پهن دارند. ظاهر گیاه نیز بسته به صاف بودن سطح ساقه یا تزئین شده با غده های بیرون زده، برآمدگی ها یا شیارها متفاوت است. روش اولیه تولید مثل از طریق بذر است و گل‌ها اغلب بزرگ و رنگارنگ هستند. چندین کاکتوس گیاهچه هایی را در سطح زمین ایجاد می کنند که به عنوان جبران، گونه ها را به صورت رویشی تکثیر می کنند. بسیاری دیگر می توانند با تکه تکه شدن تکثیر شوند، به این ترتیب بخش های شکسته شده از گیاه اصلی به راحتی ریشه می گیرند. بافت های کاکتوس ها به طور گسترده ای سازگار هستند به طوری که بخش های انتهایی یک گونه ممکن است روی دیگری پیوند زده شود. کاکتوس ها به طور گسترده‌ای به عنوان گیاهان زینتی کشت می شوند. علاوه بر این، گونه های مختلف، به ویژه گلابی خاردار و chollas (به ترتیب Opuntia و Cylindopuntia)، به عنوان غذا کشت می شوند. در آمریکای مرکزی و جنوبی، گونه های Opuntia، Cereus و دیگران به عنوان حصار زنده و چوب کاکتوس های ستونی به عنوان سوخت در برخی مناطق بیابانی استفاده می شود. در زمان خشکسالی، خارها را از کاکتوس‌هایی مانند مانداکارو (Cereus jamacaru) جدا می‌کنند تا به عنوان علوفه برای دام‌ها استفاده شود.

همیشه سبز چینی

در حالی که اکثر گیاهان آپارتمانی برای فراهم کردن شرایط مناسب رشد (نور، دما، رطوبت و غیره) نیاز به کمی تلاش دارند، رشد گیاهان همیشه سبز چینی می‌تواند حتی باغبان تازه کار را شبیه به یک متخصص جلوه دهد. این گیاه یکی از بادوام ترین گیاهان آپارتمانی است که می توانید رشد دهید و نور ضعیف، هوای خشک و خشکی را تحمل می کند.
پرورش همیشه سبز چینی در داخل خانه (Aglaonema) آسان است. این نگین گیاهی به دلیل سهولت در نگهداری یکی از محبوب ترین گیاهان آپارتمانی است که در خانه پرورش می یابد. شما می توانید گیاهان همیشه سبز چینی را در انواع مختلفی از جمله اشکال متنوع پیدا کنید. اگرچه آنها در برابر بسیاری از شرایط رشد تحمل می کنند، پیروی از برخی توصیه ها نتایج بیشتری به همراه خواهد داشت. این شامل قرار دادن آنها در خاک با زهکشی خوب، ترجیحاً مخلوط مساوی از خاک گلدان، پرلیت و شن است.
گیاهان همیشه سبز چینی در شرایط نور متوسط تا کم یا نور غیر مستقیم خورشید رشد می کنند. در هر کجای خانه آن را قرار دهید، باید مطمئن شوید که گیاه دارای دمای گرم و تا حدودی مرطوب باشد. با این حال، این گیاه انعطاف پذیر در صورت لزوم شرایط کمتر از ایده آل را تحمل می کند. این گیاهان دمای کمتر از 16 درجه سانتیگراد را ترجیح می دهند و میانگین دمای داخلی بین 21 تا 22 درجه سانتیگراد مطلوب ترین است، اما می توانند دمای حدود 10 تا 13 درجه سانتیگراد را تحمل کنند. مراقبت از گیاهان آپارتمانی همیشه سبز چینی با توجه به شرایط رشد مناسب نیاز به کمی تلاش دارد. آنها از آبیاری متوسط لذت می برند اما نه خیلی زیاد، نه خیلی کم. بین دو آبیاری اجازه دهید تا گیاه کمی خشک شود. آبیاری بیش از حد منجر به پوسیدگی ریشه می شود.
به عنوان بخشی از مراقبت از همیشه سبز چینی، باید سالی یک یا دو بار با استفاده از کود گیاهان آپارتمانی محلول در آب، به این گیاه کود دهی کنید. اگر گیاه همیشه سبز چینی شما بیش از حد بزرگ یا ساقدار شد، گیاه را سریعاً کوتاه کنید. همچنین می توان قلمه ها را در طول فرآیند تکثیر گیاهان جدید ذخیره کرد. قلمه ها به راحتی در آب ریشه می گیرند.
گیاهان مسن‌تر گاهی اوقات گلهایی تولید می‌کنند که یادآور نیلوفرهای کال یا صلح هستند. این در بهار تا تابستان رخ می دهد. اکثر مردم انتخاب می کنند که شکوفه ها را قبل از تولید بذر برش دهند، اگرچه شما ممکن است آنها را نگه دارید و در کاشت بذر تلاش کنید. با این حال، به خاطر داشته باشید که این کار بسیار بیشتر طول خواهد کشید.
برای محدود کردن تجمع گرد و غبار، گهگاهی برگ‌ها را با پاک کردن آن‌ها با پارچه‌ای نرم و مرطوب تمیز کنید یا به سادگی آن‌ها را زیر آب بگذارید و اجازه دهید در هوا خشک شوند. گیاهان آپارتمانی همیشه سبز چینی می توانند تحت تأثیر کنه های عنکبوتی، فلس، شپشک های آردآلود و شته ها قرار بگیرند. بررسی منظم برگها برای علائم آفات به کاهش مشکلات بعدی کمک می کند. اگرچه ممکن است در ابتدا بسیار زیاد به نظر برسد، به خصوص اگر در پرورش گیاهان همیشه سبز چینی در داخل خانه تازه کار هستید، در واقع ساده تر از آن چیزی است که فکر می کنید.
زندگی در آپارتمان به این معنی نیست که نمی توانید از رنگ های زیبای بهار لذت ببرید. به جای تماشای شکوفه دادن گل ها در خارج از آپارتمان، آنها را در این فصل به داخل خانه بیاورید. چه یک پنجره آفتابی رو به جنوب داشته باشید یا یک بالکن با فضایی نسبتا بزرگ، می توانید در پرورش گل های خود موفق باشید. امیدوارم بعد از خواندن مواردی که گفتیم بتوانید خیلی راحت تر در انتخاب گل برای آپارتمانتان تصمیم بگیرید.

حتماً نظراتتان را با ما به اشتراک بگذارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *